Elektro Bağlamanın Usta İsmi Kemal Alaçayır: "Usta-Çırak Geleneğini Yaşatmak İçin Emaneti Geleceğe Taşıyoruz"
Hayata geçirdiği Alaçayır Bağlama ve Müzik Kampı ile Anadolu'nun köklü usta-çırak geleneğini genç nesillerle buluşturan virtüöz Kemal Alaçayır ile bir araya geldik. 7 yaşında Almanya’da başlayan müzik serüvenini Türkiye’nin en unutulmaz albümlerinin mutfağına taşıyan elektro bağlamanın usta ismi ve MESAM ailemizin kıymetli üyesi Alaçayır ile; müziğin geleceğini, kalıcı eserler bırakmanın önemini ve MESAM'ın yeni dönem vizyonunu konuştuk.
Kemal Bey, öncelikle dergimize hoş geldiniz. Sizi bugünlere taşıyan, Almanya'da çocukluk yıllarında başlayan köklü bir müzik geçmişiniz var. Geriye dönüp baktığınızda kariyerinizin en büyük kırılma noktası neydi?
Hoş bulduk, çok teşekkür ederim. Müzisyen bir anne babanın çocuğu olarak adeta müziğin içine doğdum. Henüz 7 yaşındayken Almanya'da 'dünyanın en iyi ikinci çocuk müzisyeni' seçilmiştim. Fakat Almanya'da o dönem müzik adına yapabileceğiniz en büyük aktivite, hafta sonları düğünlerde çalmaktı. Benim en büyük hayalim ise Türkiye'ye dönüp usta sanatçıların albümlerinde çalmaktı. "İbrahim Tatlıses'le çalışmak, o albümlere imza atmak istiyorum" diyordum ve bunu başardım. Kendisiyle tam 32 yıl boyunca çalıştım. Bugüne kadar yaklaşık dört bin albüme eşlik ettim, iki bine yakın albümün yönetmenliğini ve aranjörlüğünü üstlendim. Benim için en büyük dönüm noktası, ya da kırmızı çizgim diyebileceğim an, bu hayali gerçeğe dönüştürmekti.
Girişte de altını çizdiğimiz, gelecek nesillere ulaşma noktasında hayata geçirdiğiniz "Alaçayır Bağlama ve Müzik Kampı" büyük ilgi görüyor. Bu kampın vizyonu ve katılım süreçleri nasıl işliyor?
Burada tek amacım, kaybolmaya yüz tutan o eşsiz "usta-çırak" geleneğini yaşatmak ve pekiştirmek. Sosyal medya hesaplarımız üzerinden ön başvuru alıyoruz. Kampımızda herhangi bir enstrümanı çok iyi çalma gibi bir seviye zorunluluğu aramıyoruz. Erol Parlak, Haydar Tanrıverdi, Abdurrahman Tarikçi, Cafer Nazlıbaş, Fatih Efsen, Çetin Akdeniz ve Cengiz Özkan gibi her biri kendi alanında zirvede olan birbirinden değerli akademisyen ve usta hocalarımızla yol yürüyoruz. Yaz, kış ve Avrupa olmak üzere yılda üç farklı kamp düzenliyoruz; örneğin geçen kış Almanya'nın üç farklı eyaletinde gerçekleştirdik ve inanılmaz bir katılım oldu.
Açıkçası biz orada dört günde kimseyi Mozart, Beethoven, Chopin ya da Arif Sağ yapacak sihirli bir değneğe sahip değiliz. Asıl kıymetli olan, gençlerin bu dev ustalarla yan yana gelip sorularına doğrudan cevap alabilmesi. Akşamları yaptığımız meşkler, cemler, workshoplar ve birebir sohbetler normalde parayla satın alınamayacak kadar değerli bir tecrübe sunuyor. Nefesimiz yettiğince bu hizmete devam edeceğiz.
Elektro bağlama dendiğinde akla ilk gelen isimlerdensiniz. Teknolojinin müziğe bu denli yön verdiği bir çağda, o köklü Anadolu ezgilerini yenilikçi teknolojik tınılarla nasıl harmanlıyorsunuz?
Ben hep duyduklarımı hayal ettiklerimle birleştirmenin peşinden gittim. Hayat sürekli akıyor. Otuz yıl önce cep telefonu hayatımızda yoktu; dünyanın öbür ucundaki akrabamızla saniyeler içinde görüntülü konuşacağımızı söyleseler hiçbirimiz inanmazdık. Çağ bu kadar hızlı ilerlerken müzikte yerinde saymanın bir anlamı olduğuna inanmıyorum. Genç nesle bağlamamızı, türkülerimizi sevdirmek istiyorsak, onların dünyasına ve kulağına hitap etmeliyiz. Sadece eski dönemde kalırsak bu kültürü ancak çok küçük bir kitleye aktarabiliriz. Yüzde doksan beşe ulaşmak istiyorsak çağa ayak uydurmak zorundayız.
Günümüzde inanılmaz bir müzik tüketim çılgınlığı var. Gençlere kalıcı eserler bırakma konusunda neler tavsiye edersiniz?
Ne yazık ki anonim eserler bile unutulmaya başlandı. Halbuki dönüp baktığımızda orada uçsuz bucaksız bir derya var. Bizim en büyük görevimiz emaneti taşıyıp hak ettiği yere bırakabilmek. Yeni nesil bugünün ses ve altyapılarına (sound) daha alışkın; o eserleri gerekirse bu yeni formlarla işleyip gençlere sunmalı, kendi özümüze adamakıllı sahip çıkmalıyız. Ben dört evlat babasıyım; tekne kazıntımız Neva henüz dört yaşında ama ona şimdiden gam yaptırabiliyorum. Onun kendi türkülerimizle, sanat müziğimizle büyümesini, "Benim babam bunları çalıyordu" diyerek bu mirası torunlarına aktarmasını istiyorum. Pir Sultan Abdal, Karacaoğlan, Aşık Veysel, Neşet Ertaş, Çekiç Ali gibi büyük ozanlarımızın eserlerine sahip çıkarsak o bayrağı zaten hep yukarıda tutmuş oluruz.
MESAM ailemizin kıymetli bir üyesisiniz. Bugün kurumumuzu ziyaretinizde ve mevcut yönetimin vizyonu ışığında, MESAM hakkındaki düşüncelerinizi ve mesajlarınızı alabilir miyiz?
Sektörde zaman zaman kaoslar yaşanabiliyor, bu her meslek birliğinde olabilecek bir şey. Fakat şu an MESAM tarihinde belki de en doğru, en vizyoner insanların görevde olduğu ve işlerin son derece güzel ilerlediği bir dönemdeyiz. Sektöre böylesine hizmet verilen bir ortamda sadece dışarıdan izlemek benim yapıma uymazdı. Kendi içimde muhasebemi yaptım ve bu güzel vizyonun yanında 'Ben de artık daha aktif olarak içeride olmalıyım' dedim. Çünkü burada benim inandığım doğrular, benim benimsediğim ideolojiler savunuluyor. Başkanımızla yaptığımız o derin sohbet bana "Keşke daha önce bu kadar iç içe olsaydım" dedirtti. Bir MESAM üyesi olmaktan her zaman gurur duydum ve nefesim yettiğince bu ailenin bir parçası olarak kalmak isterim.
